onsdag 28. september 2016

Vevstrikk

Av og til dukkar det opp invitasjonar på facebook.  I dag bestemte eg meg for å gå på eit arrangement med Husflidlaget.  Temaet var ull, og ein kunne få lære vevstrikk og korgstrikk.  Eg strikka meg ein liten prøvelapp i vevstrikk.  Teknikken vert brukt mellom anna i Bosniatøflar.

Elles er det kjekt å diskutere handarbeid med folk.  Eg synest det er lettast å lære når nokon viser, og ein i tillegg kan spørje om hjelp. 

mandag 26. september 2016

Bok 38: Heksejakt


Då hekseri og trolldom var blodig alvor!

Frå 1400-talet og fram til rundt 1700 blei 100 000 kvinner og menn stilte for retten og skulda for hekseri og trolldom i Europa. Rundt 50 000 av desse blei avretta. Her i landet blei over 300 såkalla hekser drepne. Dei var vanlege kvinner, gifte og ugifte, fattige og rike, unge og gamle. 

Heksene blei hengde eller halshogne, men oftast brende. Bålet skulle ha ei reinsande kraft. 

Historikaren Aina Basso fortel om hekseprosessane i Europa og i Noreg. Her blir vi kjende med hekser som franske Jeanne d'Arc og tyske Merga Bien, men også norske hekser som Anna Pedersdotter Absalon og sunnmørske Sva-maska. Vidare får vi historia om den siste og aller verste av hekseprosessane i Finnmark. I 1662 blei 31 kvinner skulda for å vere hekser. Av desse var det seks småjenter. Kven var heksene? Og korleis i alle dagar kunne noko slikt skje? 

Heksejakta er ikkje over. Både i Asia, Sør- Amerika og Afrika er det stader der dei framleis brenner hekser.


Denne romanen tok eg med til lesetime i 9B. (Resten las eg på reisa.) Eg viste elevane kva eg ville lese, og ei av jentene hadde allereie lese boka.  Det forundrar meg ikkje! Mange er nok interesserte i temaet. Og denne boka er lettlesen og rikt illustrert.  Det er ei blanding av faktastoff og sanne forteljingar.  Viktig informasjon er i eigne avsnitt.  Lay outen gjer boka rett og slett tiltrekkande!

Målgruppa er born 9-12 år, men eg trur at både eldre born/ungdomar vil like boka.  Sjølv liker eg godt å lese faktabøker for ungdom.  Kan ein det som står der om eit emne, kan ein det viktigaste.

Eg synest at forfattaren skriv best for den yngre garde.  

No er ikkje eg den mest lettrørte, men slutten på boka rørte meg.  Der tek ho fram hekseri i vår tid generelt og den vesle guten Hope spesielt.  


Bok 37: Alltid tilgivelse



Da Anne B. Ragde var ferdig med Ligge i grønne enger, var hun fast bestemt på at det aldri kom til å bli flere bøker i Neshov-trilogien. Vi måtte alle slå oss til ro med at livet bare fikk gå videre for Erlend, Krumme, Margido, Torunn og de andre uten at vi fikk være med. Heldigvis skal man aldri stole på en forfatter.

Ragde har nå kleist til med en sjarmbombe av en roman som hvirvler oss tilbake til menneskene vi vil være blant, tre og et halvt år etter at Ligge i grønne enger ble avsluttet. Serien startet med Berlinerpoplene og ble etterfulgt av Eremittkrepsene. Historien ble kalt Neshov-trilogien.

Men ikke nå lenger.
Torunns nye liv
Tre år er gått siden Torunn reiste fra Neshov og søkte tilflukt hos Christer i skogen utenfor Oslo. Erlend og Krumme er blitt travle småbarnsfedre med nye, strålende utsikter til det gode liv i København. Skjønt livet - det kan ingen ta for gitt. Margido har funnet tilbake til sin Gud, men må samtidig ta konsekvensen av at det er nye tider også i gravferdsbransjen. Torunn har fylt førti og begynner å innse at hun ikke har noen framtid hos den notorisk utro hundekjøreren. Men hva skal hun gjøre med livet videre? Fins det tilgivelse for at hun sviktet Neshov-familien den gangen? 

Nye navn i København
I Krumme og Erlends gigantiske og glamorøse leilighet (heisen går rett inn i leiligheten – jeg bare nevner det) på Gråbrødretorv i København, leves nå et hektisk familieliv. Sammen med det lesbiske venneparet Jytte og Lizzie i Koreavej har sjefredaktøren i Berlingske Tidende og vindusdekoratøren fått tre barn: Tvillingene Nora og Ellen, og Leon. Skjønne unger, som alle, ikke minst Erlend, kappes om å skjemme bort. Erlend har et stort pappa-gen som han kanskje ikke visste bodde i ham. Men det tok ham et stykke å komme dit, og ikke helt uten både ytre og indre dramatikk.
Eks-veterinærassistenten Torunn og begravelsesagent Margido, henholdsvis Erlends niese i Oslo og bror i Trondheim, dukket ikke opp på barnas navnedag. Etter det som skjedde og med årene som har gått, har Neshov-familien glidd fra hverandre igjen, men en skjellsettende hendelse skal få Erlend til å gjenoppta kontakten med dem.

Mat og avmakt
På Gråbrødretorv drikker de champagne og spiser fikenbrød og linsesuppe. Margido, derimot, sitter på en stubbe i skogen og spiser en brødskive med Jarlsbergost, med en S av kaviar øverst. Men han koser seg ikke. Han har det ikke bra. Han føler at tiden har løpt fra ham. Og Torunn, som bor sammen med aksjemegler og premiedust Chris, som attpåtil bedrar henne med tjueåringen Iris, har det heller ikke bra, betror hun venninnen Margrete mens de spiser pizza og drikker rødvin til. Den eneste i Norge som livet smiler til, er Tormod Neshov. Inne i sitt 84. år bor han på gamlehjem og leser bøker om krigen. Han er svært fornøyd med hvor skjebnen har ført ham. Han lar ikke Margido engang ta ham med på biltur, av redsel for at han ikke skal få lov til å komme tilbake igjen til gamlehjemmet.
Gården vil han aldri mer tilbake til. Den står for øvrig og forfaller og viser seg å være umulig å selge. Den eneste som av og til drar dit, er Margido, som har kistelageret sitt der. 

Feelgood og alvor
Dette er opptakten til en leseopplevelse du bare kan glede deg til! Ragde er i superform, skriver med stort overskudd og klarer kunststykket å både være veldig morsom og dypt alvorlig. Jeg må innrømme at underleppa mi av og til begynte å bevre, også. Alltid tilgivelse er en skikkelig feelgood-bok samtidig som den byr på et lite flettverk av fortellinger om oppbrudd, endring og en ny begynnelse. Dette er en pageturner til å bli sulten av. Også sulten på enda en Neshov-roman. 

Denne romanen las eg på nokre få dagar.  Han er lettlesen - og høver for alle som lurer på korleis det går med Torunn, Margido, Erlend og Krumme. 

søndag 25. september 2016

Peace

Dagen i dag vil vel gå inn i historia som ein varm sommardag.
Eg har brukt mykje av dagen på retting og førebuing. I morgon fer eg til Oslo der eg skal vere på kurs tysdag.
Peacerosa har skranta i heile sommar - heilt til no.

lørdag 24. september 2016

Basardag

Ein gong i året bruker eg å hjelpe til på bdehusbasaren.  Eg har sagt dei kan regne med meg.  Eg stiller om ikkje noko kjem i vegen.

Dei treng nokre ungdomar som kan selje årar, dele ut gevinstar, bere ting opp og ned trappene og vaske opp.  Det er der eg kjem inn.

fredag 23. september 2016

Tikka masala - glas vs. pose

Eg kjem ofte i diskusjon om mat med folk.  Vi utvekslar tips og erfaringar.  Ein av mine kjepphestar er motstand mot mat i pulverform.  Skal ein først kjøpe ferdigmat, kan ein kjøpe frå frysedisken eller på til dømes glas.

Så kom denne krydderposen i hus.  Eg fann då ut at eg ville sjekke min eigen påstand og kjøpte eit glas med same namn.  Eg kokte ris og følgde instruksane. Glaset inneheldt lite feitt samanlikna med posen som skulle blandast med creme fraiche. Eitt poeng til glaset.

Så kom vi til smakstestinga.  Familien vart utsett for ein blindtest.  Alle likte posematen best!  Til og med ho som laga til maten ...

torsdag 22. september 2016

Bok 36: Storesøster

«
Storesøster» er en Staalesen-krim som fører oss tett på Varg Veum selv.

Den knapt tjue år gamle Emma dro til Bergen for å utdanne seg til sykepleier, men etter noen måneder tok hun farvel med dem hun delte leilighet med, uteble fra studiene og sluttet å svare på telefon eller sms-er. Politiet anser det ikke som en forsvinningssak verd å etterforske. Emmas gudmor, Norma, er bekymret, og reiser fra Haugesund for å be VargVeum om hjelp. Hun har også en annen grunn for å oppsøke ham: Norma Johanne Bakkevik er Veums eldre halvsøster. Hun ble bortadoptert som spedbarn, og de to har aldri møtt hverandre før.

For Varg Veum blir jakten på å finne ut hva som har skjedd med Emma også en reise tilbake i tid. Etterforskningen avdekker halvt fortrengte ugjerninger og oppmagasinert hat, og førerVeum på sporet av et fellesskap som utfolder sin livsfarlige virksomhet i internettets dunkle anonymitet. Møtet med storesøsteren skal også komme til å vise Veum ukjente sider av hans egen forhistorie.


Ja, kva skal ein seie? Eg har lytta til lydboka som rein underhaldning..  Lasse Lindtner les brilliant.  Eg har stor sans for Staalesen sine menneske- og miljøskildringar. Elles må eg innrømme at sjølve mordgåta fenga meg ikkje så veldig ...

lørdag 17. september 2016

Bok 35: Brevet til Rosalin


Etter eit langt liv bestemmer Johannes seg for å ta eit oppgjer med si eiga fortid. I eit brev til Rosalin fortel han historia om livet sitt, som vekslar mellom kvardagen i bygda og meir dramatiske minne. Ei avgjerande hending under andre verdskrigen står sentralt. Når han viser dei små tilfeldigheitene i livet og dei store konsekvensane desse kan få, er det med stilsikkerheit, humor og engasjement.

Sidan det er mannen som har skrive denne romanen, vil eg ikkje seie anna enn at blogglesarane gjerne må lese denne lettlesne romanen og gjere seg opp eigne meiningar.







torsdag 15. september 2016

Lanseringsfest for Brevet til Rosalin ...

...på Norli bokhandel på Amfi. Vakker song an Ragnhild Engeset akkompagnert av Kirsten Grimstad.
De kan lese meir om boka på bloggen til forfattaren.

søndag 11. september 2016

Skolma, Signalhornet og Snellelida - tretoppstur

Medan eg i går vakna med tung kropp, sikkert etter arbeidsveka, og til regn ute, så vakna eg opplagt til sol i dag. Derfor bestemte vi å ta den turen vi eigentleg hadde planlagt i går. Vi køyrde til Flø og gjekk opp til Skolma derifrå. Der var vinden så sterk at eg måtte setje sjøbein for å halde meg oppreist.

Vidare gjekk turen til Signalhornet og Snellelida. Nedturen gjekk via Brørevatnet. Det siste stykket gjekk vi på veg.

No har eg 16 Hareidstrimpostar, tre postar før eg får den gjevaste premien. Det bør gå greitt.





lørdag 10. september 2016

Løkeberget

Dagen starta våt her i dag. Vi bestemte oss for ein liten fjelltur. 

Mannen meiner det var liten kuling på Løkeberget. I bygda var det 19 grader og litt sol då vi kom heim.

onsdag 7. september 2016

Bok 34: Svenske gummistøvler

En høstnatt våkner den pensjonerte legen Fredrik Welin av at huset hans brenner voldsomt. Han kommer seg ut i siste liten. Det eneste han rekker å få med seg, er to venstrestøvler. Dagen etter er det kun aske igjen av hans elskede skjærgårdshus. For Fredrik blir den ulmende ruinen også et symbol på et forspilt liv som går mot slutten. Men da trer datteren Louise og journalisten Lisa Modin inn i livet hans og rister grunnsteinene i hans tilværelse. På nyttårsaften brenner enda et hus i skjærgården ned, og alle høstens hendelser leder til en forklaring som Fredrik Welin aldri har kunnet forestille seg.
Svenske gummistøvler er en roman om kjærlighet og svik og om det å eldes. Det er en frittstående fortsettelse av Italienske sko.

Dette er den siste romanen Henning Mankell skreiv.  Eg tenker han har lagt mange av sine eigne erfaringar og tankar inn i den pensjonerte legen  Fredrik Welin.  Kva er det å bygge på når alt er nedrive, eller som her brent?

Fredrik Welin vert far til ei vaksen damen.  No skal han bli bestefar.  Men her er mange skjer i sjøen.

Romanen er for dei som liker å filosofere litt over livet, døden og kjærleiken - og om det å vere menneske.

mandag 5. september 2016

12. trimpost

I kveldninga gjekk vi ein tur på Hovdenakken. Utsikt mot Hareid. Ferjene på fjorden minner oss om at vi bur på ei øy.  Sjølv har eg aldri hatt noko øykjensle her, med unntak av då eg skulle føde. No kan vi køyre tunnel til Volda sjukehus. 

søndag 4. september 2016

Arbeidsliv

Frå og med i morgon har eg fått ny timeplan og nye oppdrag.  Eg bruker å kalle meg potetlærar, ikkje fordi eg underviser i mat og helse, men fordi eg kan brukast til det meste.  No skal eg vere klassestyrar i 9B.

Bildet eg fann fram etter å ha vorte utfordra på Facebbok denne helga, er av meg sjølv i arbeidsveka i 1978.  Mykje har endra seg sidan då!  Eg ønska meg jobb på fotobutikk, og fekk vere hos Fotograf Lystad.  Eg har mange gode minne derifra.  Det var ei god opplæring!

torsdag 1. september 2016

Friskt i fjellet

I dag tok vi oss ein liten tur i fjellet. Vi fann posten i nærleiken av Håbakknotten. Eg hadde på meg skikkeleg oljehyre. Turen vart triveleg. Eg var like tørr då eg kom ned att. 





mandag 29. august 2016

Syltetøy steg-for -steg

Besta har ein del plommer i hagen. I går var eldstemann der og plukka. Fleire kan få, seier ho.  Kanskje nokon får lyst til å lage syltetøy sjølve?  det er ikkje vanskeleg!
 
Du må kjøpe sukker syltepulver.  Eg brukte 1,2 kg sukker og to pakkar syltepulver til 3 kg. 
 
Bruk oppskrifta på syltepulverpakken.  Eg anbefaler grøn certo/fruktpektin.  Det var ikkje det eg hadde i dag.
 Rens bæra eller frukta.  Plommer kan ein dele i to og ta ut steinane. Då slepp ein å fløyte dei ut seinare.
 Kor plommene møyre. Her må ein passe på! Eg hadde på kokeblomen og let plommene koke på svak varme.
Les på pakken om du skal ha syltepulver eller sukker i først.

 Ha i sukker, ca 4 dl pr kg bær.  Kok opp.
Aus syltetøyet på reine glas.  bruk ei trekt om du har. Fyll dei fulle og set glasa opp-ned.

Plommeplukkaren skal få seg nokre glas som han kan bruke til havregryn og mjølk!

søndag 28. august 2016

Garnestua


Fjelltur i strålande haustver.


Og eg kan notere det ellevte namnet - som stod på Hareidstrimposten.

torsdag 25. august 2016

Bok 33: Sannheten om Harry Quebert-saken

Den unge stjerneforfatteren Marcus Goldman drar på besøk til sin gamle venn og mentor, forfatteren Harry Quebert, for å få hjelp med en plagsom skrivesperre.Kort tid senere finner politiet liket av en ung jente nedgravd i hagen til Harry, og han pågripes for mord. Marcus er overbevist om sin venns uskyld.Han starter sin egen etterforskning, og begynner å skrive en bok om saken. Gradvis avdekkes et komplisert nett av hemmeligheter, og mange uventede og nervepirrende hendelser inntreffer før den dramatiske sannheten til slutt kommer for en dag.
Hvem drepte Nola Kellergan? Hva skjedde i New Hampshire sommeren 1975?Og hvordan skriver man egentlig et mesterverk?

 
Eg oppdaga at eg hadde liggande ei bok på datamaskina merka som Harry.  Då eg sjekka litt vidare, viste det seg at det var den første boka av Joel Dicker.  Eg har nok lagt den til side fordi den var på 17 CD-ar.  Det har tatt si tid.

Romanen er skriven på same måten som "Boka om Baltimorefamilien". Ein vert presentert for ei historie, så vert ho gradvis omskriven heilt til ein står der med sanninga. 

Eg forstår godt at dette er ein bestseljar! Romanen er spennande og tek stadig nye vendingar.  Når det er sagt, så trur eg og at eg må ha ein pause frå denne forteljarstilen ...

onsdag 24. august 2016

24.august

 
 
Så har vi kome til midt i veka i første skuleveka. Eg trur det vert eit godt år!
 
Måndag var det ny folkerøysting om kommunesamanslåing her i bygda.  Eg plar ikkje gå ut med politiske meiningar på nett, men denne gongen har andre familiemedlemer sagt og skrive sitt. Om vi er ueinige i andre saker, så står vi saman her.  Resultatet var vi godt nøgde med. Eg var mest glad for at det vart så tydeleg. Berre 40% ville slå seg saman med Ulsteinvik.
 
I går greidde eg å legge att mobilen på jobb, så det vart ikkje tatt bilde på den flotte fjellturen vi var på i Ulsteinfjella. tysdagsturen vart ekstra lang.

Dagens bilde får illustrere den nye kvardagen. Eg har ikkje brukt kupongane enno.  I sommar var det ei i køen på butikken som utbraut: "Kva slags familie er det ho der handlar inn til?".  For å ikkje halde fram å handle inn til heile storfamilien, har eg bestemt meg for å handle mat torsdagane med eventuelt litt påfyll måndag og/eller laurdag, alt etter om vi får besøk eller ikkje.

søndag 21. august 2016

Suvenirar frå Mårbacka

Dei som kjenner meg veit at eg er svak for handdukane frå Linneaspinneriet.  Den til venstre har motiv frå Nils Holgersons forunderlige reise.  Boka var eit bestillingverk.  Ho skulle skrive ei lærebok i geografi.

På Mårbacka var der ein påfugl i ei innhegning.  Den minte meg om påfuglen på Nordfjordeid i min barndom.. Det var alltid spennande å sjå om han viste fjørene.

No skal eg vaske handdukane og ta dei i bruk. 

fredag 19. august 2016

Toppmoderne for 100 år sidan

 
Medan andre angrar på det gale dei gjer, angrar eg av og til på at eg ikkje har gjort noko ulovleg. Då vi var her, kom eg på komfyren eg såg på eit tilsvarande museum med fotoforbod i fjor.  Eg har angra sidan ...

Eg satsar på at grunnen til at det er fotoforbod, er at omvisingane ville tat dobbelt så lang tid. Dessverre fekk eg ikkje med kokeplatene.  Eg vart mest fascinert av krana oppe til venstre.  Eg veit det var innebygd varmtvasstank i nokre modellar.  Det hadde sjølvsagt vore interessant med meir informasjon om omnen, men eg turde ikkje spørje.  Eg rekna med at dei andre ikkje hadde same sære interesse ...

torsdag 18. august 2016

Glimt frå godstolen

Då eg begynte på teppet, var eg spent på om eg skulle gå fort lei, eller kanskje bli låk ein stad. Men eg har fått hekledilla! Det er kjekt å sette saman fargar!

onsdag 17. august 2016

Ny kvardag

I dag starta eg på jobb. Vi har hatt den første av tre planleggingsdagar.

For første gong på 29 år har vi ikkje born i huset. For å vere ærleg har eg vore spent på korleis det skal bli. Eg plar seie at det er berre ein ting som er verre enn at borna flyttar heimanfrå, og det er at dei ikkje gjer det. Men det er noko med den yngste. Heldigvis rapporterer ho om at ho har det kjekt og interessant. Så då er det slik det skal vere.

I dag tok vi ein Hareidstrimpost på Buhammaren, ein kort gåtur frå Kvitneset.  Det er ein ny plass eg ikkje har vore.

lørdag 13. august 2016

Oslo

I går vart det ikkje tatt noko bilde. Det regna slik at det var greitt å halde seg mest mogleg inne, som til dømes på Oslo City.

Dagen i dag starta fint. Vi tok med oss frukostkaffien ut. På Sten og Strøm møtte eg ei klassevenninne frå lærarskulen. Vi fann Øystein og gjekk på kafe.

Ut på ettermiddagen skein det opp, så vi sette oss ned utafor Stortinget og slappa av i sola.

I morgon set vi nasen heimover. Ferien nærmar seg slutten ...

torsdag 11. august 2016

11. august

I dag stoppa vi ved Jernsjøen og sola oss 1 1/2 time før vi køyrde vidare mot grensa og Oslo. Sidan har himmelen vore som på bilda, og temperaturen har stige til 18-20 grader.

tirsdag 9. august 2016

søndag 7. august 2016

On the road again

Ingen ferie utan Sverige-tur. Første stopp er Bristol Hotell Arvika.

Sist vi køyrde sørover, møtte vi hundrevis av veteranbilar. I dag såg vi at nokon rigga seg til med haugevis av bananar. Vi tippa det måtte vere eit slags løp. Svaret fekk vi lengre nede. Ikkje lenge etter møtte vi ein ambulanse med blålys. Vi høyrde heldigvis ikkje om noko ulykke.

Vert er grått, men temperaturen er ikkje så verst. 

lørdag 6. august 2016

Bok 32: En femte årstid



Ann, Victor, Helene, Nicolai. Fire ungdommer som henger sammen. De prøver ut ting, og alt er ikke like smart. En av de tingene de ikke burde gjort, var å stenge en klassekamerat inne i kjelleren på den nedlagte fabrikken nede ved elva, der det en gang skjedde en grusom ulykke.
Kort tid senere er to av de fire ungdommene funnet døde, og den tredje er forsvunnet.

Eg ser at denne romanen vert kategorisert som thriller.  Det lever han opp til.  Her held forfattaren lesaren i ande frå byrjing til slutt.  Eg har ikkje brukt to dagar på han slik det kan sjå ut som, men det er ein roman eg har snike meg på tur og arbeidd i hagen for å få lytte til. I sjangeren thriller skjer det og ting etter at ein trur krimgåta er løyst. Slik er det og her.  Noko er slik ein trur, men ein vert og overraska.

torsdag 4. august 2016

Bok 31: Boka om Baltimorefamilien


Helt siden den skjebnesvangre dagen i 2004 har Marcus vært hjemsøkt av spørsmålet: Hva var det egentlig som skjedde med Baltimore-familien? Februar 2012: Åtte år etter de dramatiske begivenhetene i Aurora, drar Marcus Goldman fra vinterkalde New York til tropevarme Florida for å skrive sin neste roman. Denne gangen har han bestemt seg for å fortelle sin egen families historie.
Da Marcus vokste opp, var det to Goldman-familier: Marcus' middelklassefamilie i New Jersey, og den vellykkede, rike og glamorøse Baltimore-familien, som Marcus var dypt fascinert av. Han besøkte dem så ofte han kunne, for å være sammen med fetteren Hillel, og Woody, den jevnaldrende gutten onkelen og tanten hadde reddet fra et liv på gata og tatt til seg. Sammen var de 'Goldman-trioen', like nære som brødre. Og så var det nabojenta Alexandra, som drømte om en framtid som popstjerne, og virket uendelig fengslende på alle i trioen. De fire holdt kontakten i alle år, inntil fasadene etter hvert begynte å krakelere, og alt en dag gikk skrekkelig galt.

I denne romanen vert sanninga om Baltimorefamilien rulla opp.  Det er ei historie med mange lag.

Eg likte romanen godt. Forfattaren greier å halde spenninga oppe, og ting vert avslørt litt etter litt. Romanen skil seg ut på ein positiv måte.


tirsdag 2. august 2016

Dagens kveldstur

Etter ein dag med mykje regn, letta det ut på ettermiddagen. Det vart tysdagstur til Brandal.

mandag 1. august 2016

Post ved Løsetvatnet

Også i dag kom vi i kveldninga på at vi kunne finne ein Hareidstrimpost.



Vedig fin skilting tillaga i fjellet no!




søndag 31. juli 2016

Bergen - Hareid

Det vert ein del mimring då vi køyrde heim indag. For tretti år sidan tok vi fem eller seks ferjer på strekninga.  I dag tok vi ei. Reisetida er og innkorta. Det skuldast sjølvsagt nye, flotte vegar med tunnelar. Men ikkje alle stader ... Artig at ein lagar turistattraksjon av det! Dette er vel eit skilt ein skal ta ned med korpsmusikk, tippar eg.

Elles var veret variert på vegen, men den desidert varmaste staden var Innvik.











Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...