mandag 26. juni 2017

Å telle på knappane

Knappane er ofte prikken over i-en i eit plagg.  Eg strikka ei jakke til systera mi som ho "fekk" utan knappar.  Eg hadde sett ein mindre variant av dei eg hadde i svigerinna mi si jakke, men eg synest dei i boka var finare.  Når ein har det travelt, tek ein det ein finn først.  Når ein har ferie, kan ein lage eit lite prosjekt av knappejakta.  Størst utval av knappar finn ein på Ulstein garn og broderi, men eg fann ingen eg likte betre enn dei eg fann på Trådkråa. Det einaste eg kom heim att med, var nokre handdukar som eg kjøpte på halv pris på den nyopna Prinsessbutikken.

I morgon skal systera mi få jakka, og så kan det hende eg får eit bilde av henne i jakka med naturlege fargar.  På bildet er ho altfor gul.

søndag 25. juni 2017

Lat søndag

I dag har eg vore skikkeleg lat!  Det har vore ein dagen derpå både etter eit heilt skuleår og etter Under linda-arrangement i hagen i går.  Det kan de lese meir om på systera mi sin blogg. Det er mannen som arrangerer.  Eg er meir i arbedskomitéen. Det vart eit fint arrangement sjølv om veret kunne ha vore litt betre.

Frøkna reiste til Oslo midt på dag. Ho skal ein dag i Forsvaret.  Broren, som nettopp har avslutta stridskurs, skal ta imot henne og finne hotellet.  Så får dei ta seg eit måltid i lag. 

Medan eg lata meg har eg tatt ut og inn av maskiner, baka brød og strikka ferdig ein genser.  I morgon skal eg kjøpe knappar til kufta eg har strikka til søstera mi.  Komande veke vert det ein Bergenstur før vi reiser til Shetland om ei veke.  Dei vaksne borna vert heime og passar huset.  Så håper eg at lysta til å blogge stig!  Eg har ikkje vore så flink i vinter.  Time will tell ...



Bok 26: Forliset

Femte lydbok om Rino Carlsen, fra Riverton- og Bokhandlerprisnominerte Frode Granhus.

De fleste holder seg innendørs i sprengkulda som har festet grepet om Lofoten, men det vakre lyset lokker en fotograf ut i isødet. På en av turene oppdager han en tønne som stikker opp av isen. En tønne med et makabert innhold.

Rino Carlsen får etter hvert mistanke om at tønnefunnet har sammenheng med et forlis som rystet det lille kystsamfunnet for flere år siden. Et forlis som krevde flere ofre.

På den isolerte institusjonen Tennholmen vokser spenningen for hver dag, og det kan virke som enkelte av beboerne vet mer om saken enn de vil innrømme.


Dette er ein heilt annan type krimbok/lydbok enn den førre eg las.  Handlinga er lagt til ein politimann som er åleine på kontoret sitt i Lofoten. Men det skjer fæle mord også her.  Eg likte romanen, kanskje ikkje minst takka vere opplesaren, Reidar FalckSørensen, som les utruleg godt! Eg ser det er han som les den neste boka eg har begynt på også.

Denne romanen har også ei skikkeleg oppklaring ...

Bok 25:Utmarker





Ellen Savinger er 15 år, og hun har vært forsvunnet i tre uker. Sam Berger frykter at hun har blitt offer for en seriemorder, men kollegaene i stockholmspolitiet vil ikke lytte: Ingen kropp, ingen forbrytelse.
Så kommer Sam i kontakt med mystiske Nathalie Fredén, som viser seg å ha uventet innsikt i saken. En historie med uhyggelige forgreininger til Sams eget liv toner frem, og plutselig er det jegeren selv som blir jaget. Og i utmarkene venter en sannhet som altfor mange har interesse av å skjule. Utmarker er første bok i en ny serie om etterforskerne Sam Berger og Molly Blom, og viser en ny, mørkere side av den kritikerroste forfatteren.


Denne krimromanen er akkurat i min smak.  Eg kosa meg frå byjing til slutt. Det vil seie, eg sleit med slutten.  Kva er dette?  Har eg ikkje fått med meg alt? Eg googla lengda på boka.  Den stemte.  Eg høyrde om att.  Ikkje før eg las meldinga i VG, fall brikkene på plass.  Ein cliffhanger!  Det er berre å gle seg til framhaldet!

Arne Dahl kan kunsten å kombinere hardkokt politikrim med elementer av lettere paranoid samfunnskritikk i beste Stieg Larsson-tradisjon. For når mørke krefter i de hemmeligste av alle politikretser legger seg opp i etterforskningen, er det tydelig at denne saken har helt andre implikasjoner enn leseren først har sett for seg. Det som kan se ut som en passe lykkelig slutt viser seg nemlig å innvarsle noe ganske annet. (Sindre Hovdenakk)

lørdag 24. juni 2017

Skuleslutt

 Avslutningsturen til personalet gjekk i går til Klippfiskakademiet som ligg på Akvariet i Ålesund.

Vi vart delte i fire grupper, og så laga kvar gruppe ein rett, noko som vart ein fireretters middag. Dette med god rettleiing av to kokkar. Sjølve matlaginga tok om lag ein time. 

Opplegget kan absolutt anbefalast!
Eg kom ikkje på at eg skulle ta bilde før desserten kom på bordet.

onsdag 21. juni 2017

Pannegal - eller historia om eit pannekjøp

Dei siste ti åra har eg kjøpt panner med tanke på at eg ein gong i framtida skulle få meg kokeplater med induksjon. Likevel måtte eg parkere nokre panner i vinter. Aluminiumspanna mi på 12 l var frå 1985, grautpanna på 10 l frå før 2003 og balljpanna  mi på 8 l som var omtrent like gammal.

Eg har sett meg litt rundt og kome fram til at den største panna som kan erstatte desse, må ha belegg slik at eg kan koke rømmegraut. Stålpanna mi på 15 l kan gjere nytta elles.

Då vi var i Kongsberg i mai, såg eg ei panne på Jernia.  Der var stort utval, og dette var den største, ei Høyang Polaris på 8 l.  Prisen var ganske stiv, 1499 kr.  No er mor mi omtrent like glad i gode panner som meg, så eg tenkte at eg kunne kjøpe den for gebursdagspengar fr foreldra mine.

Då eg skulle vise panna til ei venninne, såg eg at ho kosta 1250 kr  på ein nettbutikk.  Litt seinare gjekk eg inn på nettsida for å slå til.  Næraste Jerniabutikk er nemleg i Ørsta, og der er eg berre etter stengetid. Men så skjedde noko irriterande!  Dei la på 99 kr i porto!  Vanlegvis slepp ein å betale porto når ein kjøper for så store beløp.  Eg stansa kjøpet.  Det var lenge til Jonsok.

No lurer eg på om nettsida har stempla meg som gniten!  Førre veke sende dei meg nemleg ein verdisjekk på 200 kr.  Panna kosta meg då 1173 kr MED porto.

Ja, ja, no har eg i alle fall fått panna eg ønska meg, og om ikkje så lenge vert det rømmegraut!





søndag 18. juni 2017

Post10: Storenakken

Vi bestemte oss for ein kort tur i dag og. Stien gjekk vidare frå Feittbrennaren. 

 I dag mangla vi berre eitt av borna. Audun er på stridskurs. 


No har vi nettopp kome heim frå konsert på Sjøborg, Filler i lys. Odd Goksøyr har omsett Cohentekstar til norsk og fått med seg mange dyktige songarar og musikarar. Det var ei flott oppleving.







tirsdag 13. juni 2017

Tysdagsturen ...

... I dag starta i hagen til venninna mi. Vi gjekk gangvegen til Brandal.

Vi tok oss og tid til litt hagevandring.  Eg er imponert over denne klematisen. Det vert sagt at det er vanskeleg å pynte ei rose. Grantre toler derimot litt pynt 😀

søndag 11. juni 2017

Post 9: Dimna

 I dag dukka det opp ein skrytestatus på Facebook der eg for nokre år sidan la ut at eg var ferdig med all retting.  Det var planen for i dag og.  men først hadde eg lyst på litt frisk luft.
 Vi tok ein bortovertur på Dimna.  Vi forlet Hareid i fin sol.  Regnet kom då vi var eit par hundre meter frå bilen.
Vi måtte forbi nokre gardar.  Eg hadde sansen for stien over gjerdet, så slepp ein å øydelegge.

Takka vere Hareidstrimmen, har eg no vore ein ny stad i nabobyen.

onsdag 7. juni 2017

Post 8

I går gjekk vi Øvsteråsa frå Ulset. Posten låg ved Bryggjene, ein litt stad med eit litt spesielt langskap.

Her var det bratt bakke! Skal tru om det er is eller sjø som har forma landskapet.


tirsdag 6. juni 2017

Gratulerer Olaug!

I dag kan vi gratulere Olaug med 20-årsdagen!

Vi har gjort det til ein tradisjon å fotografere henne framfor rododendronen.  Det vert litt mimring slike dagar, slik på som 19-årsdagen, 18-årsdagen o.s.b.

mandag 5. juni 2017

2. Pinsedag og post 6 og 7

I dag gjekk vi opp på Melshornet til den årlege friluftsgudstenesta der Hjørungavågspeidarane og Hjørungavåg Brass deltek. I dag vart også eit tvillingpar døypte, Aksel og Josefine.

Ein bonus var ein Hareidstrimpost på toppen. Venninna mi er endå meir offensiv. Dei hadde to bilar og parkert den eine slik at dei kunne gå ned på Overå og ta ein post på vegen ned. Det vart til at vi gjekk saman med dei, og så køyrde dei oss til bilen. Vi har allereie planlagt neste post vi skal ta -i morgon.


søndag 4. juni 2017

1. pinsedag

 I dag hadde vi familietreff i heimen med feiring av tre gebursdagsbarn.
 Det har vore få nye matoppskrifter på bloggen i det siste.  Det betyr ikkje at eg har slutta heilt å lage mat, men noko enklare vert matstellet med berre oss to.  I dag baka eg årets andre rabarbraskuffekake.  Eg bruker om lag 1 1/2 kg rabarbra i denne kaka.
Ein av gjestene hadde med seg denne flotte og nydelege Pavlovaen!

lørdag 3. juni 2017

Bok 24: I en mørk skog

Nora har ikke sett Clare på ti år. Så blir hun uventet invitert i Clares utdrikningslag - i en mørk, mørk skog.

Nora har ikke sett Clare siden den gangen hun brøt med sitt gamle liv og aldri så seg tilbake igjen. Men så dukker en uventet invitasjon opp - til Clares utdrikningslag. En helg på et avsidesliggende sted må være den perfekte anledning for Nora til å ta opp igjen kontakten med sin gamle bestevenninne og legge fortiden bak seg.

Vel på plass inne i skogen gjør alle sitt beste for å lage en vellykket helg, men snart oppstår spenninger mellom nye og gamle bekjentskaper. Er alle der på samme premisser? Hvorfor er Nora bedt i utdrikningslaget, men ikke i bryllupet? Og hvem er det Clare egentlig skal gifte seg med? Kontakten med omverdenen er minimal. Mobildekningen er nesten fraværende. Og så går noe galt. Veldig galt.

Mens hemmeligheter og løgner bister, blir Nora innhentet av fortiden der ute i den mørke, mørke skogen.


Denne thrilleren er intens og spennande.  Hovudpersonen ligg på sjukehus, og gradvis hugsar ho kva som har skjedd for ti år sidan og på utdrikkingslaget i skogen.  Heile tida tenker eg at det kan ikkje ha vore slik eg har trudd.  Derfor liker eg ikkje oppklaringa ... Eg synest ho er føreseieleg.

torsdag 1. juni 2017

Bok 23: Bienes historie

En stor roman om bienes død. Tre sterke historier om relasjoner mellom foreldre og barn, om sorg, og om menneskenes sårbarhet. 

William er en melankolsk biolog og frøhandler i England i 1852. Han setter seg fore å bygge en helt ny type bikube som skal gi både ham selv og hans barn ære og berømmelse. George er birøkter i USA i 2007 og kjemper i motbakke, men han håper sønnen kan bli gårdens redning. Tao arbeider med håndpollinering i et fremtidig Kina hvor biene har forsvunnet. Hun ønsker mer enn noe annet at sønnen skal få en utdannelse og et bedre liv enn henne selv. 

"Bienes historie" skildrer menneskenes første spede forsøk på å holde bier, via dagens industrielle landbruk og til en fremtid hvor biene er døde. I bunnen ligger tre sterke historier om relasjoner mellom foreldre og barn, og om menneskenes sårbarhet.


Av ein eller annan grunn har denne romanen blitt liggande på datamaskina mi.  For eit par veker sidan såg eg eit intervju med forfattaren på Frukost-TV i samband med at romanen skal giast ut i Tyskland. Då leita eg han fram og las han.  

Dette er det eg kallar ei perle av ei bok.  Eg reknar med at mange av blogglesarane har lese Bienes historie, viss ikkje, har de noko å gle dykk til!


onsdag 31. mai 2017

Post 5

I går var vi berre to som gjekk tysdagstur. K og eg nytta høvet til å ta ein Hareidstrimpost på Ramnefjellet. Stien var bratt, men tørr og fin.



søndag 28. mai 2017

Post 4

I dag var det meldt regn ut på dagen, men vi vakna til fin sol. Då bestemte vi oss for ein tur på Løkeberget. Turen tek ein liten time i mitt tempo. På toppen kom det nokre få, varme dropar.







Det er ikkje berre fjella som er flotte!


Når eg bloggar frå nettbrettet, vert bilda ekstra store. Det skal eg gjere noko med når eg får tid ...

lørdag 27. mai 2017

Blomstertur

Den som har følgd bloggen min nokre år, veit at eg fer til Nerlandsøya på Kvalsund gartneri ein gong i året og handlar sommarblomster. Sjeldan har veret vore så fint som i dag.
M og eg fyller opp bilen hennar. Deretter er det handlerunde i Fosnavåg og kaffi på Madelynn Coffee. Same prosedyre som kvart år.




torsdag 25. mai 2017

Post 3

I dag har det regna heile dagen, og skodda har lege langt ned i fjella. Vi fekk lyst til å lufte oss, og valet fall på Eika. Turen tek omlag ein time. 

Det var berre duskregn, så turen vart ikkje så våt som vi trudde på førehand.



lørdag 20. mai 2017

Bokk 22: Den gjenfødte morderen

«Den gjenfødte morderen» er 3. lydbok om politimannen Niels Bentzon.

Niels Bentzon, gisselforhandler ved Københavns politi, legges inn som pasient på Sikringen. Det er landets sikreste psykiatriske anstalt, her sitter de aller farligste pasientene innesperret; massemordere, voldtektsforbrytere og schizofrene voldsmenn. For å oppklare et uhyggelig giftmord på en overlege, skal Niels Bentzon utgi seg for å være pasient, en galning blant de aller galeste. Ingen på innsiden vet hvem han egentlig er, verken innsatte eller ansatte.

På utsiden blir Niels Bentzons kone, Hannah Lund også trukket inn i saken. Det viser seg at det fra mordet på overlegen kan trekkes giftige tråder til London under krigen og helt tilbake til Sokrates' dødscelle i år 399 f.Kr.

A.J. Kazinski er et pseudonym for filminstruktøren og forfatteren Anders Rønnow Klarlund og forfatteren Jacob Weinreich.


Denne romanen er vanskeleg å legge frå seg.  Han skil seg ut blant krim, noko som er vanskeleg etter kvart.  Eg vil kalle det eventyr for vaksne. Det er fælslege hendingar i fortid og notid.  Eine mysteriet, ikkje det viktigaste, men likevel, ville eg gjerne hatt ei skikkeleg forklaring på ...

onsdag 17. mai 2017

Strålande 17. mai 2017

 I dag har vi hatt ein flott dag her i bygda. Det har vore varmt og fint, så det var mykje folk å sjå i gatene.
 som vanleg tok vi ei tidleg vakt på bedehuset.  Mannen er fast kaffikokar.
 Håkon og Birte kom i totida. 
Det vart for varmt på altanen, så vi sette oss ut i hagen.  Katten vil vere med.

Elles så ser vi at dei andre "borna" har hatt kjekke feiringar der dei har vore.  I Bergen har også veret vore strålande.

Ei gladnyheit er at Joshua French endeleg er komen til Noreg.

tirsdag 16. mai 2017

Bok 21: Helbredelsen

 
Presentert av Børge Skråmestø, forfatter og skribent
Hva er det med fortellingen om ens eget liv som kan forandre alt, til og med helbrede og frigjøre deg, bare du kjenner den slik den virkelig er? Bli med den nesten nitti år gamle tidligere slaven Gran Gran når hun ser tilbake på sin dramatiske oppvekst på Satterfield-plantasjen i de amerikanske sørstatene.
En mesterlig roman som vil finne sin plass i sørstatslitteraturens distingverte panteon. Som 'Barnepiken', Kathryn Stocketts bejublede roman, er 'Helbredelsen' et nytt mesterverk fra Mississippi.
Pat Conroy, forfatter av Byen ved elven
Big business
Når gamle Gran Gran, i 1933, tar seg av den sterkt traumatiserte Violet som har vært vitne til morens død, velger hun å fortelle om sin egen barndom, helt tilbake til 1847, tiden før borgerkrigen. En tid da slaveriet ennå var big business, selv om det stort sett var mindre fokus på "saltvannsslavene" (de som ble fanget i Afrika og fraktet over med skip) og mer fokus på å "... avle fram en stabil blodslinje med medgjørlige negre". Dette er tiden da hvite bare kan snakke om fire ting: "Slaver og bomull og bomull og slaver," som Gran Grans tante Sylvie uttrykker det. Det er en tid hvor man får seg til å si at "... niggeren ikke har sjel". Men alle vet også at det er en tid med noe i gjære. Vinden er i ferd med å snu.

Under et selskap på Satterfield-plantasjen overhører Gran Gran husets herre, herr Ben, fortelle gjestene sine: "Hvis Lincoln vinner dette valget og prøver å befri slavene mine, så er det ikke en eneste av dem som kommer til å dra av sted. De står sammen med  meg, enten de er slaver eller er blitt frigjort. (...) Merk mine ord, en dag om ikke lenge kommer slavene til å få friheten. Den beste strategien for oss plantasjeeiere er å sørge for at de ikke vil ha bruk for den når de får den."
Et barn blir stjålet
Gran Gran vokser opp i det store herskapshuset som "inneslave". Herr Ben og kona Amanda mistet datteren sin Rebecca da hun bare var tolv år gammel. Den offisielle dødsårsaken er sommerfeber, dette for å beskytte familiens gode navn og rykte. Den virkelige dødsårsken er kolera. Men det er ikke en dannet sykdom. Det er en sykdom så skitten at man, før den rammet Rebecca, bare trodde den kunne spres blant negre og irer. Fru Amanda blir gal av sorg over tapet av datteren. Samtidig som Rebecca dør, føder slavejenta Ella en liten jente som hun kaller Yewande, etter bestemoren. Amanda fatter interesse for jenta som ble født i samme time som datteren gikk bort. Så kanskje sjelene deres streifet borti hverandre, siden den ene kom hit da den andre reiste sin vei?  Amanda stjeler barnet til slaven Ella, som blir forvist langt ut til sumpene, lengst mulig borte fra datteren, for å gjøre det verste slavearbeidet. Yewande er et navn som passer best på en bavian eller orangutang, mener Amanda, og gir jentebarnet et nytt et: Granada. Fordi hun er "svart som en maurer" (og Granada er maurernes by).

En bemerkelsesverdig oppvekstroman med en uforglemmelig hovedperson.
The Associated Press
Slave og menneskelig leke
Granada vokser opp som en leke for den gale Amanda, som kler henne i den døde datterens klær. Fruen tar ikke notis av henne når hun ikke har på seg de nydelige klærne. Det er klærne som gjør henne synlig. Sykdommen "svarttunga" herjer plantasjen. Herr Ben har allerede begravd tre slaver, og tjuefem ligger strakt ut. Hvite doktor Babour kommer til kort. De kaller ham dødslegen. Og herr Ben tyr til andre midler.

For første gang kjøper han en slave, en såkalt "klok kone" med helbredende krefter, for en aldri så liten formue. Polly Shine snakker til herren som ingen andre slaver tør snakke til ham. Han må legge bånd på seg for ikke å la henne få smake pisken. Men han truer henne med at hun kommer til å miste livet, om bare en eneste til av de syke slavene hans dør. Og Polly ser Granada som den hun egentlig er, bak de fine klærne. Hun griper hendene til den forskrekkede og bortskjemte jenta, gransker dem og sier: "Neimen om jeg aner åffer Vårherre valgte ei sånn ei som du. Fins ikke fornuft i å gi gaven til deg." For Granada har "gaven". Polly befaler herr Ben å ta jenta fra Amanda og heller gi henne til henne, til fru Amanda og Granadas ville protester.
Levende formidlet historie
Helbredelsen er en hypnotisk medrivende og original roman, og en hyllest til fantasiens kraft. Ikke bare er fantasi og indre liv en viktig faktor i selve fortellingen, men det er også en hyllest til fortellingens muligheter at denne boka om en slavejente og en svart "klok kone" fra midten av 1800-tallet, er skrevet av en hvit, middelaldrende mann i vår tid.

En kraftprestasjon i fortellerkunst.
Atlanta Journal Constitution
Men ikke alt er fantasi. Dette er en grundig researchet bok, proppet med spennende og faktiske detaljer om tiden og menneskene, og hvor alt som kan sanses, stiger opp fra boksidene. Luktene fra det rykende ferske, gode lammekjøttet som tilberedes til pasientene syke av "svarttunga". Og alle lydene, fra raslingen fra de kostbare stoffene i Amandas kjoler til raslingen i Pollys metallprydede hodepynt, når hun i forakt spytter en tobakksklyse i retning herskapshuset.
Vil du tett på en tid og et miljø som du kanskje trodde du visste mye om, skal du lese Helbredelsen og oppdage hvor lite du egentlig vet. Og boka handler, som tittelen lover, på mange måter om helbredelse. Helbredelse gjennom overlevert, medisinsk og psykologisk kunnskap fra kvinne til kvinne, og helbredelse gjennom fortellingen, forståelsen og opplevelsen av å kjenne sin egen historie og sitt eget navn. For er du nå sikker på at det de kaller deg, er det du egentlig heter?

Eg har brukt lang tid på denne romanen, og på den måten yter ein ofte ikkje han rettferd. Samtidig så kan det vere ein grunn til at ein ikkje finn seg ledige stunder til å lytte. 

Historia i seg sjølv interessant. Ein vert riven med.  Men så vert det langdrygt og klissete mot slutten. Eg måtte sjekke om forfattaren verkeleg er ein mann.  Det var han.

søndag 14. mai 2017

Post 2

 Dagens tur gjekk til Hjørungneshornet.  Det kom nokre dropar medan vi gjekk, men regnet venta til vi var vel heime.  Her ser ein Hjørungavåg der eg var lærar på 90-talet. 
 Utsikt mot Vartdal.
 Kusymre.
Skogfiol.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...